Deel dit artikel:

Reportage: Strade Bianche

Een van de mooiste voorjaarskoersen volgen én (een dag na de profs) zelf rijden: we vonden het een strak plan. Het relaas van een tweedaagse waarop de witte wegen in Toscane heel even gitzwart leken te worden.

Siena is een plaatje. Een middeleeuwse parel met terracotta torens, vervaarlijk ogende waterspuwers, smalle steegjes en marmeren façades. Je komt er ogen tekort. En te midden van dat alles, helemaal centraal in de oude binnenstad, is er het Piazza del Campo. Thuishaven van ’s werelds oudste paardenrace, de Palio. Maar het plein is sedert 2007 ook naam en faam aan het vergaren bij wielerfans overal ter wereld. Toen, zestien jaar geleden, won de Rus Aleksandr Kolobnev de allereerste editie van de Monte Paschi Eroica, een koers die we vanaf 2012 kennen als de Strade Bianche. Begonnen als een semiklassieker met nostalgische knipoog en vandaag quasi beschouwd als een Monument. Om die laatste reden trokken we naar Toscane, om een van de mooiste voorjaarskoersen te volgen én een dag later ook zelf te rijden, samen met 6.499 andere wielertoeristen. Volgen op zaterdag en rijden op zondag. Dat was het plan.

Vidritta

Het is 4 maart en de omstandigheden om over de Toscaanse grindwegen te denderen, kunnen voor het peloton niet beter zijn. Het is droog en zonnig. Vooraf hebben we – we vormen een kliek van zeven, gespreid over twee wagens – het parcours grondig bestudeerd. We kunnen de renners op acht plekken zien, zonder risicovolle toeren te moeten uithalen. Want inderdaad, we moeten er geen doekjes om winden: de koers volgen en ‘afsnijden’ kan soms voor ‘toestanden’ zorgen. Het is alsof de supporters zelf midden in de koers zitten, elke realiteitszin verliezen en het zich nooit zouden kunnen vergeven wanneer ze een passage op een van de vele settori zouden missen.

Voor de start passen we; we kiezen ervoor om het peloton op te wachten aan het einde van de eerste grindstrook, die van Vidritta. Paolo Bettini is er ook en we begroeten elkaar hartelijk. “Ik kom binnenkort Fiandre rijden, fiets je mee?” Graag natuurlijk, maar vooraleer we verdere plannen kunnen maken, is het circus al in aantocht. Het gaat snel vandaag. Razendsnel. De kleurrijke en bonte stoet davert voorbij. Het is koers.

Lees het volledige artikel in de nieuwe editie van Poggio, nu verkrijgbaar in de winkel, HIER online te bestellen of HIER online te lezen via Blendle. Abonneer je HIER en geniet van onze aantrekkelijke abonnementsformules!

Gerelateerde artikels